Σήμερα το πρωί διάβασα με πολύ ενδιαφέρον την είδηση της παραίτησης
του προέδρου του οργανισμού για τις αποκρατικοποιήσεις καθηγητή Ιωάννη
Κουκιάδη από τον Οργανισμό.
Πέρσι τέτοιες μέρες ανακοινώνονταν
μετά Βαΐων και Κλάδων η τοποθέτηση του προέδρου και του Διοικητικού
Συμβουλίου του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας. Οι εφημερίδες
και τα media υποδέχτηκαν τότε με πολύ επαινετικά σχόλια
το διορισμό και με πολλές υψηλές προσδοκίες ότι 5 δισεκατομμύρια ευρώ
θα εισέρρεαν στα ταμεία του κράτους σύντομα από την αποκρατικοποίηση
προβληματικών αλλά και κερδοφόρων επιχειρήσεων. Κανείς δεν ανέφερε τότε
ότι η σχέση του κυρίου Κουκιάδη με τις αγορές και τις επιχειρήσεις ήταν
ανύπαρκτη εντελώς. Το ψωμί να βγαίνει μωρέ...
Οι μήνες άρχισαν να περνούν και ο Οργανισμός έμοιαζε να μην είναι και
τόσο παραγωγικός όσο στην αρχή παρουσιάστηκε. Οι αποκρατικοποιήσεις
βάλτωναν και ίσως ήταν ένας λόγος που ο πρόεδρος του αποφάσισε να
ασχοληθεί και με άλλα θέματα, εμπλουτίζοντας το πορτοφόλι του με μερικές έξτρα αμοιβές.
Εκεί ακριβώς άρχισαν και οι διαφοροποιήσεις στις δηλώσεις σε σχέση με
τις αρχικές προσδοκίες καθώς οι νέες δηλώσεις μιλούσαν πια για
ανέφικτους στόχους, χαμηλότερα ταβάνια, ευθύνες. Κάτι απροσδιόριστα που ένας προσεκτικός παρατηρητής θα ψυλλιάζονταν ότι κάτι δεν πάει καλά.
Η έκθεση του Οργανισμού τον Απρίλη ήταν μια πραγματική αποκάλυψη!
Καμία αποκρατικοποίηση δεν έγινε εφικτή ενώ αντίθετα ο οργανισμός έκανε
θαυμάσιες δημόσιες σχέσεις, νέες προσλήψεις ειδικών και έξοδα. Πολλά και ενδιαφέροντα έξοδα!
Σήμερα ένα χρόνο μετά και ενώ δεν έχει πουληθεί ούτε η πόρτα ενός οργανισμού ο πρόεδρος ανακοινώνει ότι παραιτείται
για προσωπικούς λόγους! Η ιστορία αυτή είναι ένα ακόμα κωμικό επεισόδιο
στη σειρά των όσων ζήσαμε τις τελευταίες δεκαετίες σε τούτη τη χώρα.
Κανονικά θα έπρεπε να του δοθεί και ένα αποχαιρετιστήριο δώρο για τις
πολύτιμες υπηρεσίες του μαζί με τον απολογισμό του τίποτα που θα κάνει.
Αν δεν υπήρχε ένα τεράστιο ηθικό ζήτημα
για τα λεφτά που ξόδεψε ο συγκεκριμένος οργανισμός αυτή τη χρονιά, για
τις προσδοκίες που δημιούργησε, για τη φούσκα της ύπαρξης του. Αν υπήρχε
ευθιξία υποθέτω κάποιος από όλους τους θα επέστρεφε την αμοιβή του στο
ακέραιο λόγω αδυναμίας επίτευξης στόχων. Αλλά μιλάμε απλά για το
βασίλειο της Μπανανίας όπου η λέξη ευθύνη είναι διαγραμμένη από το
λεξικό της χώρας.
Y.Γ. Ο καθηγητής Γιάννης Κουκιάδης επιστρέφει στην έδρα του στο Πανεπιστήμιο από όπου φυσικά δεν έφυγε ποτέ.
parallaxi
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου